Nieuws

Een overzicht van nieuwsbericht van onze redactie en aanbieders die zich hebben aangesloten bij e-Learning.nl.


Van Pieter de Vries (redactie) | 31-01-2018 | Article Rating | (0) reacties

LEARNTEC 2018: Opening en Virtual Reality

LEARNTEC 2018: Opening en Virtual Reality

Dinsdag 30 januari is LEARNTEC 2018 begonnen met een aardige keynote van Ulrich Dietz, de vice-president van BITKOM. Hij had het over ‘Bildung im Zeitalter der digitalen Gesellschaft’. ‘Bildung’ is een beetje meer dan onderwijs, maar het ging dus over onderwijs in de digitale samenleving. Als je weet dat de Waldorfschule het op dit moment heel goed doet in Silicon Valley, dan is duidelijk dat de toekomst ligt in onderwijs dat creativiteit stimuleert. Dat is nodig om de banen in te vullen, die niet door robots gedaan kunnen worden. De digitale transformatie zet de wereld op zijn kop. Apps, wearables, tele-medische diensten, crypto munten. Allemaal mogelijk gemaakt door IT-specialisten, waarvan de helft echte IT’ers zijn en daarvan zijn er veel te weinig. Meer dan 75% van de bedrijven heeft problemen en dat geldt vooral voor de start-ups, want die kunnen de goeie IT’ers niet betalen.

Uit recent onderzoek van BITKOM blijkt dat 89% van de Duitse bevolking gelooft dat digitale vaardigheden belangrijk zijn. 81 % meent dat scholen een digitale leercultuur moeten omarmen en 93% vindt dat digitale competenties net zo belangrijk zijn als sociale en vak competenties. 76% vindt dat er te weinig wordt gedaan en 73% gelooft dat Duitsland achterloopt. Volgens Dietz is er geen alternatief. Duitsland moet zonder tijdd te verliezen inzetten op een versnelde ontwikkeling van een digitale leercultuur. Het voelt als een warm bad, maar dat zal zeker niet voor iedereen gelden. In ieder geval lijkt het erop dat Industrie 4.0 een partner krijgt in de vorm van Onderwijs 4.0.

De volgende spreker was J. Proell en die heeft het over mijn lievelingsonderwerp ‘Micro-learning’. In de meeste gevallen wordt dit behandeld alsof het een nieuw geneesmiddel is voor ziek onderwijs. In ieder geval maakt de inleider dezelfde fout als de meeste micro-learning adepten, door te starten met de enige ware definitie en dan te zeggen, dat het ook anders kan.  Vervolgens komt hij met een paar aardige suggesties:

1. Als het moeilijk wordt kun je bij micro-learning Virtual Reality inzetten;

2. Nog moeilijker, dan kun je Gaming inzetten voor oriëntatie, zoeken, vinden en ontdekken;

3. Simulaties, als het echt niet meer met micro-eenheden gaat.

Het bittere is dat de presentator gaandeweg ook ontdekt dat er een paar gaten zitten in zijn verhaal en hij intussen voor een half lege zaal staat te praten. Deel van het probleem is dat micro-learning een goed idee is, maar meestal slecht wordt uitgevoerd en daardoor blijft steken in onvolwassenheid. Dat kan en moet beter.

Wat dat betreft doet Vittoria Lazaridis, een Ministerial Rat (uitspraak = raat) uit Baden Wurtemberg het beter. Hij benadrukt in zijn toespraak dat alle ervaringen van de laatste jaren ertoe hebben geleid dat nu de afspraak in deze Bundesstaat is dat:

  • De gewenste vernieuwing eerst in een methodisch-didactisch goed zittend jasje wordt gestoken;
  • Vervolgens de docenten aan de beurt zijn, want die moeten het begrijpen en kunnen omgaan met de onderwijspraktische kant.
  • Tot slot moet de techniek op het juiste niveau worden gebracht.

Dat hierbij sprake zal zijn van synergie is duidelijk, maar wat ook duidelijk is, is dat hiervoor honderden miljoenen worden uitgetrokken. Het geloof is dat door deze aanpak de uitgaven wel goed besteed gaan worden 

Hoewel bijna uitsluitend over digitalisering wordt gesproken, is de aandacht voor nieuwe media wat beperkt. Online kennen we als toepassing voor het oplossen van logistieke problemen en is daardoor weinig innovatief.  Je zou dus mogen verwachten dat opkomende nieuwe media daarom meer aandacht krijgen, want die trekken namelijk aan de didactische pootjes van ons onderwijs.  Met andere woorden, de verwachting is dat die media en de bijhorende leerconcepten het onderwijs fundamenteler gaan veranderen dan tot nu toe gebeurde met online. Vandaar de keuze voor VR op de eerste dag en voor de tweede dag aandacht aan Learning analytics.

Engaging Virtual Education

VR-toepassingen bij de Duitse spoorwegen

Martin Respondek

Virtual Reality is interessant voor de spoorwegen, omdat er gewerkt wordt met dure machines, technologieën, treinstellen, etc., die 24 uur per dag in gebruik zijn. De beschikbaarheid voor training is daardoor beperkt en dat speelt vooral bij de in gebruikname van nieuwe treinen als de IC4. Daarnaast is het een must om veiligheidsrisico’s te minimaliseren. Een andere reden is de demografische ontwikkeling, waardoor relatief veel ervaren personeel met pensioen gaat en er meer opgeleid moet worden.

Trainen en VR gaan heel goed samen, maar niet per definitie. VR-training wordt vergeleken met een fitness studio. Niet iedereen voelt zich daar wel bij. Bovendien is de huidige VR-technologie nog volop in beweging en zit je dus met een overgrote bril op, moet je niet op de draden stappen, werken de handschoenen/de bediening wat onnatuurlijk, worden sommige cursisten misselijk van de snel bewegende omgeving en laat de techniek je soms in de steek. Er is dus een gewenningstijd nodig, voor je tijd kunt maken. Dit heeft onder meer geleid tot de aanpassing dat alles met één knop gedaan kan worden.

Drie  voorbeelden 

1.      Schroefkoppeling – thema veiligheid

Kruipen in de ruimte tussen 2 wagons. Je kunt je hoofd stoten, naarmate de schroef strakker wordt aangedraaid moet je ook in de VR meer kracht zetten. Als de elektriciteit niet uitstaat, krijg je een stroomstoot.

2.      HUBlift ICE4 – ingebouwde lift.

Dit is een nummer stressen, want de trein stopt maar 5 minuten en in die tijd moet het gebeuren. Een ingewikkelde set van handelingen om die lift uit te klappen, de lading naar binnen te werken en dan weer in te klappen. Een verademing dat mensen dit met VR kunnen uitproberen en oefenen.

3.      Dachgarten ICE4  = waar lopen de stroombanen

Op het wagondak werken kan alleen als er geen stroom op staat. De VR-toepassing is ontworpen op basis van Siemens data, die helpen om de onderdelen op de juiste plaats te installeren en te testen. Hierbij was principes van gamification toegepast (applaus bij een goede koppeling).

De spoorwegen hebben te maken met een hele reeks van nieuwe innovatieve technologieën en als je veilig wilt opereren en vooraan wil blijven lopen,  gaat het niet alleen om early adopters, het is een teamspel.

Meer informatie:

Twitter.com/EVE_DBS

Dbsvstel.de/EVE

 


Hoe waardeert u deze bijdrage?




Reacties

Plaats hieronder uw reactie.

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Voer de hierboven staande code in:

Achtergronden aanbieders

Column

0 reacties
Van Let’s Learn! 07-05-2022

Hoe de pandemie ons leren veranderde

De corona pandemie heeft een grote invloed op onze manier van leren. Helma van den Berg deelt haar mening.