Nieuws

Van Wilfred Rubens (redactie) | 18-03-2026 | | (0) reacties

Blended learning ontwerpen op basis van DARE

Het doordacht ontwerpen van blended learning blijft voor veel docenten en onderwijsontwikkelaars een uitdaging. De TU Delft heeft hiervoor een benadering ontwikkeld en heeft de materialen hiervan vrij beschikbaar gesteld.

De TU Delft heeft DARE ontwikkeld: de Delft Approach for Redesigning Education. Het gaat om een methodiek in acht stappen die docenten ondersteunt bij het (her)ontwerpen, ontwikkelen en implementeren van blended learning. De aanpak is ontwikkeld door het Teaching Support-team van de universiteit en combineert structuur met samenwerking. De initiatiefnemers delen de DARE-materialen open. Uiteraard is men benieuwd naar gebruikservaringen.

DARE is mede gebaseerd op de Carpe Diem-aanpak van Gilly Salmon, expert op het gebied van online leren en technologie-ondersteund onderwijs. Salmon ontwikkelde de Carpe Diem-werkwijze als een intensief, collaboratief ontwerpproces waarbij docenten in korte tijd — vaak twee dagen — een volledig blended of online leereenheid ontwerpen. Het vertrekpunt is de lerende: wat moeten lerenden kunnen, begrijpen of doen na het doorlopen van de module? Vanuit die vraag werken teams van docenten aan de opbouw van leeractiviteiten en de keuze voor passende leertechnologie. Ik heb zelf ooit een massive open online course over Carpe Diem gevolgd en gemerkt hoe sterk de aanpak aanzet tot reflectie op de samenhang tussen leerdoelen, activiteiten en toetsing.

DARE bouwt op deze basis voort en vertaalt de aanpak naar de specifieke context van de TU Delft, maar de acht stappen zijn breed toepasbaar:

1. Coffee Date: Een verkennend gesprek om de geschiktheid van DARE te bepalen.
2. Kick-off: Een startbijeenkomst voor teamvorming en doelstellingen.
3. Blueprint: Het formuleren van aspiraties van een onderwijseenheid en analyse van de onderwijseenheid
4. Storyboard: Een visuele weergave van het ontwerp van de onderwijseenheid, inclusief constructive alignment en leeractiviteiten. Vaak voegt men hier nog een extra storyboard review aan toe. De blended learning wave -het ‘golfjes-model’- wordt binnen deze stap gebruikt.
5. Prototyping: Het ontwikkelen van concrete voorbeelden van leeractiviteiten.
6. Planning: Het opstellen van een tijdlijn en taakverdeling.
7. Development: De daadwerkelijke uitwerking van materialen en activiteiten.
8. Run: De uitvoering van de onderwijseenheid.
9. Evaluation: Beoordeling van zowel de onderwijseenheid als het ontwerpproces.

De methodiek begint bij het verhelderen van de onderwijsvisie en het in kaart brengen van de bestaande situatie, en werkt stapsgewijs toe naar de daadwerkelijke implementatie van de herontworpen leeromgeving. Samenwerking en iteratief werken staan centraal. Het feit dat de materialen open beschikbaar zijn, maakt het mogelijk om DARE ook bijvoorbeeld in het MBO of HBO te gebruiken.

Mijn opmerkingen

DARE is een herkenbare en praktisch bruikbare aanpak. Er bestaan meer ontwerpmodellen voor blended learning die vergelijkbare principes hanteren. Zo werkt het ABC Learning Design-model van University College London eveneens met een compacte workshopvorm waarin docenten leeractiviteiten in kaart brengen en balanceren. Een ander model is het Conversational Framework van Diana Laurillard. Op deze pagina heb ik diverse modellen op een rij gezet.

Wat DARE onderscheidt, is de expliciete achtstappenstructuur en de directe koppeling aan implementatie. Het is een gedegen aanpak waarbij het wel de vraag in hoeverre de methodiek ook geschikt is voor kleinschalige onderwijssettings, zoals een enkele module in het MBO. Daarvoor kun je met name ook de blended learning wave alleen gebruiken. Dat neemt niet weg dat de openheid en deelbaarheid van de materialen een waardevol signaal zijn: goed onderwijs ontwerpen doe je samen.